February 28th, 2014

Лесьмян

Bolesław Leśmian (...Tu jestem ), Dziejba Leśnia, 1938


Tu jestem- w mrokach ziemi i jestem- tam jeszcze.
W szumie gwiazd, gdzie niecały w mgle bożej się mieszczę,
Gdzie powietrze, drząc ustnie, sny mówi i gra mi,
I jestem jeszcze dalej poza tymi snami.
Zewsząd idę ku sobie; wszędzie na się czekam;
Tu się spieszę dośpiewanie, tam -docisznie zwlekam
I trwam, niby modlitwa, poza swą żałobą,
Ta, co spełnić się nie che, bo woli być sobą.

Здесь я во мраке земном и есть ещё тоже
Полуподобье моё в шуме звёздном и в сумраке божьем,
Где воздух, мне сны навевая, дрожащими молвит устами
И я ещё дальше, за этими снами,
Повсюду иду я к себе, ожидаю себя отовсюду,
Здесь тороплюсь я допеть, там же я медлю , покуда
Упорствуя, словно молитва, что со своим моленьем
Остаться хочет собою, не требуя исполненья.