November 29th, 2014

Ежи Уткин. Из книги " Тревога тростника".

trwoga trzciny – 2008

Как мышь под метлой.

jak mysz pod miotłą +

czekasz na dobre słowo żebrak na jałmużnę
z każdą chwilą się kurczysz i zapadasz w próżnię
ждёшь ты доброго слова, как подаянья
с каждым мигом кукожась и убывая


głód wciąż głód tak dotkliwy skręca twoje myśli
słowo niech będzie ciałem lub chociaż się przyśni
голод голод докучный в мыслях теснится
слово пусть хлебом хотя бы приснится

tylko tyle potrafisz z duszą na ramieniu
lekceważysz głos serca wbrew swemu sumieniu
но не много сумеешь с душою овечьей
коль не слушая совесть и сердцу переча

poddajesz się tej fali która w bryzgach piany
rozbija cię o skały progi mury ściany
предаёшься волне что тебя в клочья пены
разобьёт о пороги и скалы и стены

bierna mierność i ciche pogodzenie z losem
dla świętego spokoju no i strach przed ciosem
покорился судьбе и довольствуясь малым
ищешь только покоя в страхе перед ударом

który paść może zawsze niemal z każdej strony
nie ma przed nim ucieczki i nie ma obrony
что всегда может пасть на тебя отовсюду
и не будет защиты и спасенья не будет

siedzisz jak mysz pod miotłą lub zając pod miedzą
boisz się nieustannie co ludzie powiedzą
и сидишь словно мышь под метлою спасаясь
и боишься что скажут мол труслив будто заяц

nie zrywasz z twarzy maski która w rysy wrosła
ośle uszy a także wyraz twarzy osła
с неснимаемой маскою сросшейся с кожей
выражением с мордой ослиною схожей

czekasz na mannę z nieba albo cud nad Wisłą
wciąż żyjesz w czasie przeszłym lękasz się o przyszłość
ждёшь ли манну с небес или чуда над Вислой
в страхе перед грядущим в былое укрылся

potulny jak baranek w stadzie czarnych owiec
nie bój się swego głosu odezwij się powiedz
словно жертвенный агнец в отаре чёрной
но решись отзовись не безмолствуй покорно

co myślisz i co czujesz lecz milczysz jak kamień
zamarły z przerażenia koniec kropka amen
о своём расскажи но молчишь будто камень
омертвевший от страха конец точка амен
***